Na zijn, op 28 juni, in de Banana Peel Bluesclub door het publiek zeer gewaardeerde akoestische invalbeurt -voor de afwezige Clay Hammond- kwam bij Lightnin’ Guy de gedachte op om in samenwerking met de Banana Peel Bluesclub en zijn platenmaatschappij Parsifal in deze bluestempel een opvolger in te blikken voor zijn uit de rekken gehaalde “Live from the Heart”-cd.
En we zijn zover. Op maandag 30 augustus en dinsdag 31 augustus zijn er twee concerten voorzien die integraal worden opgenomen.
Voor deze sessies is GUY FORSYTH de special guest en worden zijn “Mighty Gators” aangevuld met een schare topmuzikanten.
Line Up:
Lightnin’ Guy Verlinde: Vocals, Electric & Acoustic Slide Guitar & Harp
Willy Devleeschouwer (B): Guitar & Mandolin, (Maxwell Street, Louisiana Red)
Karl Zosel (D): Bass (K’s Choice, Raymond van het Groenewoud, Boogie Boy)
Thierry Stievenart (B): Drums (Maxwell Street, Bill Roseman Trio)
Pieter van Bogaert (B): Keys (Blue Blot, The Crew, Otis Grand, Johnny Copeland)
Lenny North (US): Saxophone (Blue Blot, Eddie Floyd, Fred Wesley, Rufus Thomas)
Aminata Seydi (S/AT): Backing Vocals (Eddie Cole, Hubert Tubbs)
en
Feat. Special Guest: GUY FORSYTH (US)
.JPG)
foto's Luc Bouten
Praktisch
Datum: 30 & 31 augustus
Locatie: Banana Peel Blues & Jazz Club – Akkerweg Ruiselede (B)
Uur: deuren 19h00 – show 20h00
Prijs: leden € 7 / niet leden € 10
Bespreking 1 : concert
www.rootstime.be – 2010.09.05
LIGHTNIN' GUY & THE MIGHTY GATORS @ BANANA PEEL 30 & 31/08/10
De problemen waar Lightnin' Guy onlangs mee geconfronteerd werd, zijn waarschijnlijk al geen nieuws meer. Een gitarist die indertijd op de prima live cd van Lightnin' Guy meespeelde verliet de Mighty Gators maar had blijkbaar problemen met het feit dat zijn gitaarspel nog steeds te horen was op die eerder genoemde cd. In plaats van trots te zijn, stapte hij naar de rechtbank en bekwam van de rechter dat Lightnin' Guy de cd niet meer mocht verkopen. Normaal zou je denken dat dit een geslaagde Belgenmop is ware het niet dat het de bittere waarheid is.
Een cd is niet enkel iets waar iedere artiest naar uitkijkt en fier op is. Het is ook een bron van inkomsten die meestal na een geslaagd optreden gretig gekocht worden en bij Lightnin' Guy gingen deze schijfjes vaak als zoete broodjes van de hand. Lightnin' Guy zal zoals iedereen wel even met de handen in het haar gezeten hebben maar aangezien dat niet veel zoden aan de dijk brengt, werd een scenario uitgedokterd hoe men zo vlug mogelijk een nieuwe cd tot stand kon brengen. De logische keuze was om opnieuw een live cd te maken en welke locatie komt er dan als bluesman dadelijk in je gedachten op. Inderdaad DE bluestempel van Vlaanderen, de Banana Peel in Ruiselede.
Lightnin' Guy had de Banana Peel in juni al eens uit de nood geholpen door in allerijl een artiest te vervangen die niet was komen opdagen en Franky van de Banana Peel was maar al te blij dat hij deze wederdienst voor Lightnin' Guy kon doen. Het lot nam nog meer rare wendingen. In juni was toevallig Guy Forsyth in de Banana Peel zodat daar een jam met de beide Guys uit voortvloeide. Je zag toen al dat beiden zich best wel amuseerden. De Banana Peel werd door Franky op maandag 30/8 en dinsdag 31/8 ter beschikking gesteld, de enige vrije dagen op de drukke agenda van het nakend, nieuw seizoen van de BP. Zoals gezegd komt het lot Lightnin' Guy nu een handje helpen want net tijdens deze periode is Guy Forsyth ook terug in België. Er was dan ook niet veel moeite nodig om Guy Forsyth te overhalen en mee te werken aan de nieuwe cd van Lightnin' Guy. Guy Forsyth weet maar al te goed dat het pad van een artiest niet altijd over rozen gaat want zelf heeft hij ook meer dan voldoende problemen gehad met platenmaatschappijen. Zo geschiedde het dus dat we afgelopen maandag mochten aanwezig zijn bij de opname van de nieuwe cd van Lightnin' Guy & The Mighty Gators in het gezelschap van Guy Forsyth.
Ondanks de beperkte tijd die voorhanden was om dit project op poten te zetten en de korte periode dat er ruchtbaarheid kon gegeven kon worden aan dit evenement, was de opkomst in de Banana Peel heel behoorlijk. Naast de vaste Banana Peel bezoekers waren ook vele vrienden van Lightnin' Guy aanwezig die hem een warm hart toe droegen. Een artiest kan niet meer wensen en toch melde Guy bij aanvang van het optreden dat hij stond te trillen van de zenuwen. Zo zie je maar dat zelfs een rasartiest die het podium als zijn tweede thuis beschouwt ook nog last kan hebben van iets waar de gewone sterveling het gewoon van zou besterven.
Met de extra-large uitvoering van The Mighty Gators betrad Lightnin' Guy het podium. Die Mighty Gators bestonden voor de gelegenheid uit de vaste waarde Thierry Stievenart op drums die er al van in de begindagen bij is. Karl Zosel op bas die zijn sporen reeds voldoende verdiend heeft bij een ganse reeks gerenommeerde artiesten zoals K's Choice en Boogie Boy. De gitaar wordt bespeelt door levende legende, toch zeker in de Banana Peel, Willy Devleeschouwer. De man uit de buurt heeft menig blues gitarist op het podium van de Banana Peel zien spelen en is ook lid van de Banana Peel Bluesband. Hem moet je dus niet meer uitleggen hoe je de blues with a feeling speelt. Deze Mighty Gators werden voor de gelegenheid aangevuld met Pieter van Boogaert op keyboards, André de Laat op saxofoon en niet te vergeten Aminata Seydi als vrouwelijke backing vocals. Deze extra-large uitvoering kon met moeite op het podium van de Banana Peel maar het kwam het samenspel zeker ten goede.
Zoals steeds was het geluid in de Banana Peel perfect en Lightnin' Guy zetten het eerste nummer “Help Me” in. Als we Guy ergens mee konden helpen, was hem afhelpen van zijn zenuwen want daar had hij er meer van dan hem lief waren. Daardoor waarschijnlijk dat dit nummer niet volledig tot zijn recht kwam maar het ijs was in ieder geval gebroken. Het tweede nummer had de toepasselijke titel “Let's Have A Party” en als Lightnin' Guy ergens héél goed in is, dan is het wel om van elk optreden een feest maken. Met deze Boogie werd de Banana Peel volledig op temperatuur gebracht en je merkte ook dat de muzikanten meer en meer vergaten dat ze een cd aan het opnemen waren en gewoon plezier hadden met het spelen van hun muziek. “Love Light Shine”, een nummer in New Orleans stijl was ook het sein om Aminata en André de Laat op het podium te roepen. Dit nummer ligt Guy blijkbaar nauw aan het hart want op het einde van de avond zouden ze dit nog eens spelen om er toch maar zeker van te zijn dat de opname geslaagd was.
Bij de aankondiging van “Love Strong” wist Guy te vertellen dat hij op 16-jarige leeftijd voor de eerste maal naar de Banana Peel kwam om die blues artiesten aan het werk te zien. Sindsdien heeft de Blues hem niet meer losgelaten. Wat hem ook verheugde was het feit dat Willy Devleeschouwer, die hij indertijd als een gitaargod beschouwde, nu aan zijn zijde speelt. Je zou bijna zeggen dat de cirkel rond is maar dat is eerder iets voor het einde van een carrière en dat is bij Lightnin' Guy zeker nog niet het geval. Hij beperkt zich trouwens ook niet tot het spelen van de pure blues maar laat ook nog andere invloeden in zijn muziek doorklinken, zoals bij “Love Strong” is de funk heel sterk aanwezig. Daarbij is de zwarte furie, Aminata, natuurlijk heel erg in haar element en ook André de Laat en Pieter van Boogaert op orgel mochten nog eens bewijzen dat Lightnin' Guy hen niet lukraak uitgenodigd had maar wel voor de manier waarop ze hun instrument beheersen.
“Me & My Blues” was dan wel weer een blues nummer pure sang waarbij Guy op mondharmonica deze trage blues helemaal geloofwaardig maakte. Hij was er wel als de kippen bij om te zeggen dat blues misschien wel vaak over miserie gaat maar dat er toch iets moois uit voortvloeit en daar zijn we het volmondig met eens. Met “Crazy 'bout My Baby” werd het eerste set afgesloten en was het tijd om even op adem te komen, voor zowel het publiek als voor Lightnin' Guy & The Might Gators. Het plaatselijke streekbier was echter met moeite genuttigd of daar zat Lightnin' Guy reeds moederziel alleen op het podium met enkel zijn houten, akoestische Weissenborn slide gitaar op z'n knieën. Terwijl het publiek nog volop bezig was om zijn zitplaats opnieuw in te nemen speelde Guy alvast een mooie versie van Sam Cooke's “Bring It On Home”. Nu de Banana Peel terug tot rust gekomen was, kon Guy een nummer brengen van één van zijn helden en dat is niemand minder dan Jimi Hendrix. Op deze prachtig klinkende gitaar zetten hij een beklijvende versie van “Voodoo Child” neer waarbij Jimi van iets hoger waarschijnlijk goedkeurend zat te knikken. Een nummer dat al duizenden keren gecoverd is, kreeg hier een extra dimensie. Een daverend applaus was dan ook een meer dan logisch gevolg.
Tijd om weer iedereen het podium op te roepen en met “Four Hands” zelfs even een nummer met reggae invloeden te spelen. Je zal Lightnin Guy' zeker niet kunnen verwijten dat hij geen variatie in zijn nummers brengt. Misschien dat de blues puristen daar niet héél gelukkig mee zijn maar die zaten deze avond alvast niet massaal in de Banana Peel. Ook met “Soul Jivin'” was het pure fun op het podium waarbij Aminata zich kon uitleven als rasechte Boogaloo queen. Met het volgende nummer, een goede Chicago Blues Shuffle “I Love You Baby” konden dan ook de nieuwbakken fans van Aminata even afkoelen. Het feit dat de Mighty Gators in het verhaal nog niet zoveel voorgekomen zijn, wil niet zeggen dat ze niet goed waren. Integendeel zelfs, zij vormen met Lightnin' Guy één geheel en door de vele optredens merk je dat hier een groep staat die zelfs niet eens naar elkaar hoeven te kijken om te weten hoe een nummer evolueert en waar een hoogtepunt of accent moet komen. Zij voelen elkaar blindelings aan en dat is meteen ook één van de sterke punten van een Lightnin' Guy concert. Men heeft een sterk groepsgeluid en wanneer Lightnin' Guy de show steelt, wat niet zelden gebeurt, zijn ze er als de pinken bij om hem daarin volop te steunen.
Na een mooie “Stand By Me” van Ben E King, dat meteen een ode was aan Guy's ouders die elke zondagnamiddag de dansvloer onveilig maakten in de plaatselijke dancing van Gits, kwam Guy Forsyth en groep het podium op om samen met Lightnin' Guy “Poison” te brengen. In dit nummer wordt een advocaat aangeraden om een beetje vergif te drinken en je zal begrijpen dat Lightnin' Guy dit met volle overgave zong na alles wat er gebeurd was de laatste weken. Guy Forsyth nam vervolgens zelf nog een aantal nummers voor zijn rekening waarbij zijn baby Dobro nog eens een hoofdrol mocht spelen. Enkel met dit kleine gitaartje en zijn krachtige stem zorgde hij ervoor dat bij velen de haren recht kwamen. Guy Forsyth is en blijft een veelzijdig muzikant. Dat mochten we de dag voordien in de Crossroads te Antwerpen nogmaals vaststellen. De man speelt met zulks een overgave dat je er niet onbewogen kan bij blijven. Lightnin' Guy mag zich dan ook gelukkig prijzen dat deze man wil meewerken aan zijn cd. Dit is natuurlijk ook de verdienste van Lightnin' Guy zelf want respect van een artiest als Guy Forsyth krijg je niet zomaar, dat moet je verdienen.
Met “Start To Dance”, “Rock & Roll On My Radio” en een tweede maal “Love Light Shine” liep het concert naar zijn einde maar dan hadden de muzikanten en aanwezigen er dan ook al bijna 3 uur onafgebroken muziek opzitten en dat is zeker voor de muzikanten, in een broeierig warme Banana Peel, een fysieke prestatie van jewelste. Maar zelfs dan kan Lightnin Guy het niet laten om het feest compleet te maken met “Bon Ton Rouler” van Clifton Chenier. Dit werd door iedereen uit volle borst meegezongen en mochten er geen stoelen gestaan hebben in de Banana Peel, dan was iedereen ongetwijfeld ook aan het dansen gegaan. Lightnin' Guy & zijn Mighty Gators zagen er na afloop gelukkig en opgelucht uit over het verloop van de avond en zij hadden daar alle reden toe want wat we gezien en gehoord hadden was ook goed.
Doch, veel tijd om even uit te blazen kreeg Lightnin' Guy niet want Franky Banana Peel is erg gesteld op tradities en dat betekent dat er muziek moet zijn tot elf uur, wat voor Guy geen probleem was. Samen met Willy Devleeschouwer op mandoline en Guy Forsyth op gitaar bracht hij nog een versie van JB Lenoirs “Alabama Blues” en om het optreden in volle schoonheid af te sluiten werden alle muzikanten, zowel The Mighty Gators als de leden van Guy Forsyth z'n groep, het podium opgeroepen om een acapella versie van “John The Revelator” te brengen. We zijn blij dat we mochten getuige zijn van het tot stand komen van deze toekomstige cd. De dag nadien zou Lightning’ Guy nogmaals hetzelfde overdoen en naar wat ik gehoord heb, waren er minder zenuwen aanwezig op het podium. Misschien dat voor Guy nu wel de moeilijkste periode aanbreekt want uit zeven uur muziek moet hij één cd proberen samen te stellen. Wij kijken in ieder geval nu al uit naar wat het resultaat zal zijn en zullen na afloop van een volgend optreden van Lightnin’ Guy deze cd zeker aanschaffen net zoals we gedaan hebben met zijn eerste cd. En neen, de rechter mag misschien beslist hebben dat deze eerste cd niet meer mag verkocht worden maar wij gaan hem zeker niet richting vuilbak verbannen maar gewoon blijven spelen totdat de nieuwe cd er is.
The Lumixus Man
SETLIST:
01. Help Me (R. Miller) (Pieter)
02. Let’s Have a Party (G. Verlinde) (Pieter)
03. Love Light Shine (G. Verlinde) (Pieter + Aminata + André)
04. I Will Rise (G. Verlinde) (Pieter + Aminata)
05. To Be With You (G. Verlinde) (Pieter + Aminata)
06. No Time to Waste (G. Verlinde) (Pieter + Aminata + André)
07. Love Strong (G. Verlinde) (Pieter + Aminata + André)
08. Me & My Blues (G. Verlinde) (Pieter)
09. Crazy ‘Bout My Baby (G. Verlinde) (Pieter + Aminata)
10. Voodoo Chile (J. Hendrix) (acoustic solo)
11. Four Hands (G. Verlinde) (Pieter + Aminata + André)
12. Soul Jivin’ (G. Verlinde) (Pieter + Aminata + André)
13. I Love my Baby (G. Verlinde) (Pieter + Aminata)
14. HipShake (J. Moore) (Pieter)
15. Start to Dance (G. Verlinde) (Pieter + Aminata)
16. Poison (G. Capps) (LG + Pieter + Guy Forsyth Band)
17. Mojo Boogie (JB Lenoir) (LG + Pieter + Guy Forsyth Band)
18. Thunder & Lightnin’ LG + Pieter + Guy Forsyth Band)
19. I’m a Hog LG + Pieter + Guy Forsyth Band)
20. Fallin’ For You (G. Verlinde) (Pieter + Aminata)
21. Rock & Roll On My Radio (G. Verlinde) (Pieter + Amin. + André)
22. Make Me Feel Good (G. Verlinde) (Pieter)
23. Retake
24. Retake
25. Stand By Me (B.E. King) (Pieter + Aminata + André)
26. Bon Ton Rouler (C. Chenier) (Pieter + Aminata + André)
27. Howlin’ (G. Verlinde) (Acoustic solo)
28. Alabama Blues (JB Lenoir) (Acoustic + Guy Forsyth)
29. Weather Blues (G. Verlinde) (Acous + Willy Mandolin + Guy Forsyth Harp)
30. John The Revelator (Blind Willie Johnson) (Acapella + Aminata Guy Forsyth Band)
31. Help Me (R. Miller)
www.rootstime.be
Bespreking 2 : concert
www.backtotheroots.be – 2010.09.05
Lightnin' Guy & The Mighty Gators
Banana Peel, Ruiselede - 31 augustus 2010
We hebben zelden een meer toepasselijk gebruik gekend van het gezegde 'van de nood een deugd maken'. Dat Guy nood heeft aan een nieuwe live-cd is ondertussen genoegzaam bekend. En dat hij, wij, het publiek, de Banana Peel-organistoren, de gastartiesten en platenbaas Nico Mertens van Parsifal ongelooflijk veel deugd hebben gehad aan de registratie ervan, staat volledig buiten kijf. Op 30 en 31 augustus was de Banana Peel haast te klein. Het was ronduit hartverwarmend, te zien hoeveel steun de huidige Vlaamse publiekslieveling mocht ervaren van zowat iedereen uit de scene...
Wij kozen ervoor om dag twee van de opnames bij te wonen. Dit waren niet zomaar twee optredens van Lightnin' Guy & The Mighty Gators. Er hing veel van af, en doorgaans dient dag één als een ontdekkingstocht, op zoek naar weg te vlakken schoonheidsfoutjes. Toch hebben we een flink aantal mensen ontmoet, die op basis van wat zich de vorige avond heeft afgespeeld, op dinsdag opnieuw naar Ruiselede waren afgezakt. Een veelbetekenend signaal!
We hebben er in België genoeg - eigenlijk veel te veel - van het soort 'artiesten' die een gek hoedje en een zonnebril opzetten om vervolgens enkele riedels à la Jimmy Reed te imiteren om zich als 'bluesmen' te slijten. Wat we van Guy te horen en te zien kregen, was pure, rauwe emotie. In 'Me And My Blues' zong hij 'you can put me down, you even can push me to the floor, but me and my blues will get stronger than before'. Tussen de strofen en refreinen door kermde Guy meermaals 'nobody will take my blues away from me'. De duivelse blik in zijn ogen en de gedachte aan wie hij op dat moment met groteske gebaren bezwoer, waren overduidelijk. Waar hij de voodoopoppetjes die hij meedogenloos aan zijn degen reeg heeft verborgen, is ons vooralsnog niet bekend. Heerlijke kippenvelmomenten waren ons deel. Wie de blues met zoveel passie kan brengen, getuigt van een eenzame topklasse!
We willen u met niet al te veel songtitels opzadelen, want uiteraard is het nog niet duidelijk welke selectie Guy uiteindelijk voor zijn cd zal maken. Wel willen we 'Mojo Boogie' van JB Lenoir er als een ander hoogtepunt uit lichten. Misschien omdat het één van de weinige pure bluessongs was, misschien ook omdat Guy zich vocaal en op harmonica in dit nummer overtrof. Inderdaad, hij is als songwriter gegroeid, en zijn muzikale spectrum omvat tegenwoordig ook heel wat soul en diverse varianten op allerlei zuiderse Amerikaanse muziekstijlen. Dit gegeven paste ook wonderwel in het kraam van de enthousiaste gastartiesten.
Zo zagen we niet één maar twee Lightnin' Guys. Vriendschapsbanden, tussen Guy Verlinde en Guy Forsyth gesmeed bij een toevallige samenwerking in Banana Peel, werden hier bevestigd. Guy Forsyth zette zich voor de volle honderd procent in en bij momenten leek en klonk zijn keelgat groter dan zijn kop zelf. Het is natuurlijk niet voor de volle honderd procent anatomisch verantwoord, maar als steun voor 'onze' Guy kon het uiteraard wel tellen. Wél anatomisch volledig okay was de 40-jarige Aminata Seydi, dochter van een Oostenrijkse ma en een Senegalese pa. Officieel was ze backgroundzangeres, maar ze zong en bewoog zich continu in de spotlights. We zijn nu al razendbenieuwd naar het resultaat op de cd. Wat een leuk snoetje, wat een fenomenale stem, wat een aangename verrassing! Onder de gasten noteerden we ook nog André De Laat op sax en Pieter Van Bogaert op Hammond. In de Benelux zeker ook niet van de minsten, ga gerust even 'Googelen'...
'We wilden een cd maken die straks gerust naast alle Amerikaanse blues-cd's in de winkelrekken mag liggen', vertrouwde Guy ons na afloop nog toe. In deze context gaat een eervolle vermelding zeker nog uit naar The Mighty Gators: drummer Thierry Stievenart, bassist Karl Zosel en in het bijzonder gitarist Willy Devleeschauwer. Willy is in de Banana Peel een local hero. Dit is zijn bakermat, hij speelde er een thuismatch, en wie Willy een beetje kent, weet dat hij de bluesgitaar op een meesterlijk niveau beheerst. Zonder ook maar de minste twijfel, was iedereen het erover eens dat hij een onmiskenbare meerwaarde voor deze band betekent.
Streefdatum voor de release van 'Live At The Banana Peel' is half oktober. We zijn er zeker van dat hiermee een nieuwe hoogdag in de geschiedenis van de Belgische blues is gevierd. Proficiat Guy! Het was ronduit memorabel!
Franky Bruneel
CMS Website